Naarling

Anneke Vermeulen zat vijfendertig jaar geleden bij mij in de klas. Ik was een twaalfjarig jochie en vond haar mega-interessant. Ze was niet bijzonder aantrekkelijk om te zien, maar ze was brutaal tegen de leraren en lapte alle regels aan haar laars. Met Anneke kon je lachen. Ze was al dertien, had zelfs al borsten en oogde een stuk volwassener dan de andere meisjes uit…   lees verder  >

Waanzin

In het Louvre huilt een vrouw. Haar mysterieuze glimlach is verdwenen en over haar wangen rollen bittere tranen. Parijs huilt met haar mee, lamgeslagen en verdoofd. Het is donker op de Champs-Élysées. Zelfs de Eiffeltoren en de Arc de Triomphe rouwen in duisternis. Terreur heeft de lichtstad gedoofd. Het is acht uur ’s ochtends als ik met een kop koffie aan de keukentafel…   lees verder  >

Braak

Op Facebook lees ik dat de Van Braakjes gisteren een geluksmomentje hebben beleefd. Gadverdamme! Ik weet niet wat het is, maar om een of andere reden trek ik ze niet. Ik krijg sowieso spontane jeuk van stelletjes die er een gezamenlijke Facebook-pagina op na houden. Je kent ze wel, die eeneiige kleefpleisters die geen eigen mening hebben, die van precies dezelfde…   lees verder  >

Martelgang

Het begint al bij het parkeren. Aan de overkant van de drukke straat is een vrije plek, maar als ik mijn auto heb gedraaid, staat er ineens een overjarige Volvo stationwagen op mijn plaats. Als het me zeven rondjes later eindelijk lukt om mijn auto kwijt te raken, loop ik naar de rij met winkelwagentjes en ontdek dat ik niet het juiste kleingeld op zak heb. Met in mijn hand twee…   lees verder  >

Pseudo-intellectueel

In elitaire en intellectuele kringen werd het jaren als chic beschouwd wanneer je riep dat je geen tv keek. De intellectueel vergaarde zijn nieuws en andere benodigde informatie exclusief uit kwaliteitskranten en ingewikkelde opiniebladen. Televisie stond gelijk aan pulp, en pulp was voorbehouden aan het gewone volk. Tegenwoordig zie je steeds vaker hetzelfde gebeuren met…   lees verder  >

Stasi

Gisteravond rond halftwaalf liep ik met mijn honden het gebruikelijke rondje langs de kade. Het was droog, windstil en opvallend zacht voor een zondagavond in januari. Terwijl Tante Bep en haar schaduw rustig rondsnuffelden, rookte ik een sigaretje en wachtte ik aan de rand van het losloopgebied geduldig tot ze klaar waren. Het was stil langs de kade. Doodstil. We waren…   lees verder  >

Zaterdagroutine

Ik sta al zestien jaar lang iedere zaterdag langs de lijn om de sportieve verrichtingen van mijn kinderen te volgen. Het maakt me niet uit hoe hard het regent, waait of sneeuwt, ik ben er altijd. Of ze nu thuis spelen of ergens op een afgelegen knollenveld in Sint Herejezusveen, ik sla geen wedstrijd over. De voetbalzaterdag is inmiddels een traditie die ik koester. Ik wil er eigenlijk niet aan…   lees verder  >

Viezerik

Allahu Akbar,’ de vriendelijke en bescheiden Hassan zegt het zo’n twintig keer per dag. Hij is een trouwe echtgenoot, een liefdevolle vader en de eigenaar van een goedlopende shoarmazaak in Eindhoven. Hij bidt vijfmaal daags richting Mekka, laat geen vrijdaggebed in de lokale moskee aan zich voorbijgaan en wordt alom gerespecteerd binnen de islamitische gemeenschap…   lees verder  >

Zelfbevlekking

Het is inmiddels een vertrouwd beeld. Matthijs die in zijn iets te strakke maatpak met zijn armpjes over elkaar om klokslag zeven uur naar de autocue staart terwijl hij in het tempo dat we van hem gewend zijn de namen van de gasten van vanavond de huiskamers in spuwt. Ik heb de helft niet verstaan, maar als geoefend kijker weet ik dat ik niets heb gemist. Het is immers een aan…   lees verder  >